wtorek, 15 lutego 2011

Wibracje Taneczne - 30.03.2011 – Centrum Sztuki Impart


Wibracje Taneczne - 30.03.2011 – Centrum Sztuki Impart

,,Indukcje”

Reżyseria, choreografia: Tomasz Bazan

Obsada: Tomasz Bazan, Jacek Poniedziałek

Koncepcja przestrzeni: Tomasz Bazan i Martin Shwitsh

Muzyka: Tomasz Krezymon

Konsultacje choreograficzne: Honzu Takamoru, Tania Androwska, Martin Shwitsh
Grafika: Patrycja Płanik

Zrealizowano ze środków: Fundacja Ciało/Umysł, Kunst Gillian Gallery Berlin, Teatr Maat Projekt, Vincenta Gianni. Prapremiera: Festiwal Ciało Umysł 29.09.2010, Warszawa.

Najnowszy spektakl Tomasza Bazana, który powstał we współpracy z aktorem Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego - Jackiem Poniedziałkiem, to obraz dwoistości ludzkiej natury.

W jednym dniu zmienia się wszystko - następuje przeorganizowanie porządków i przebiegunowanie życia. Podczas jednego popołudnia wszystko zatrzymuje się, pęka i ustala się nowy bieg rzeczy. Spotkanie staje się rozstaniem, a rozstanie spotkaniem.

Indukcje - Tomasz Bazan

foto : K.Chmura - Cegiełkowska

foto: S.Kondratowicz

Spektakl Indukcje - 30.03.2011 - Centrum Sztuki Impart


Wibracje Taneczne - 30.03.2011 – Centrum Sztuki Impart

spektakl ,,Indukcje”

CENTRUM SZTUKI IMPART
50-412 Wrocław,
ul. Mazowiecka 17
Polska

Data : 30.03.2011

Godz: 19.00

Miejsce: Sala Teatralna w Centrum Sztuki Impart

Rezerwacja biletów: 713419432, 713446966


TOMASZ BAZAN - tancerz, reżyser i choreograf; pracownik artystyczny Centrum Kultury w Lublinie – dyrektor założonego przez siebie Teatru Maat Projekt; twórca i dyrektor artystyczny międzynarodowego festiwalu tańca i ruchu MAAT FESTIVAL. Ukończył wydział Kulturoznawstwa na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej o specjalizacji krytyka i animacja dzieł sztuk plastycznych. Szeroko pojmowanego tańca uczył się u wielu znakomitych tancerzy i mistrzów sztuk walki. Od roku 2004 prowadzi swój własny, niezależny Teatr Maat Projekt realizujący swój własny program treningu fizycznego i poszukiwań kulturowych. Współpracował z wybitnymi teatrami, tancerzami, choreografami i reżyserami w Polsce i za granicami kraju. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2011)

JACEK PONIEDZIAŁEK - absolwent PWST w Krakowie, w latach 1992-97 występował w Starym Teatrze w Krakowie. Od 1999 aktor Teatru Rozmaitości w Warszawie, gdzie zagrał m.in. w „Hamlecie" (reż. Krzysztof Warlikowski), „Beztlenowcach” (reż. Ingmar Villqist), „Oczyszczonych” (reż. Krzysztof Warlikowski), „Makbeth” (reż. Grzegorz Jarzyna). Od 2008 roku jest członkiem zespołu Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego w Warszawie.

Gościnnie występuje także w innych teatrach (m.in. Teatr Narodowy w Warszawie, Teatr Studio w Warszawie). W kinie debiutował filmem „Moja Angelika" (1999), grał również w serialach „Marzenia do spełnienia" i „M jak miłość” oraz w filmach „Przemiany" (2003) i „Trzeci" (2005).

W 1993 roku otrzymał wyróżnienie za rolę Pedra Velsqueza w "Rękopisie znalezionym w Saragossie" w Starym Teatrze w Krakowie na XVIII Opolskich Konfrontacjach Teatralnych. W plebiscycie Trendy ELLE (2005) otrzymał nagrodę dla najlepszego aktora.

spektakl Indukcje


O spektaklu:

Podczas krótkich monologów, wypowiedzi, zarówno wygłaszanych przez Jacka Poniedziałka bezpośrednio, jak również emitowanych jako nagranie na ustawionym z tyłu sceny ekranie, Tomasz Bazan wykonuje swój energiczny taniec. Ukazuje przy tym możliwości ludzkiego ciała, wszystkich jego części, najmniejsze fragmenty są w ciągłym ruchu, nie wypadają z rytmu tańca. Ciekawe połączenie, w którym ruch okazuje się być komentarzem do słowa.

Słowa równoważą ruch. Stabilizacja nadchodzi jednak dopiero po chwilach prawdziwego zmęczenia, po chwilach walki, jaką stoczył sam ze sobą człowiek. Rozdwojenie umysłu i ciała, ciała i słowa, słowa i myśli, myśli i czynów. To spektakl o podwójności osobowości i próbie połączenia, dookreślenia siebie i ostatecznego zjednoczenia ze sobą samym. Najważniejsze, że w konsekwencji dochodzi do symbolicznego połączenia. Zmęczone ciało staje obok swego "umysłu".

Monika Szczepan ,, O rozdwojeniu”


Trudno jest uchwycić w słowach ‘Indukcje’ tak, jak jest trudno uchwycić w formie pisanej współczesny, eksperymentalny teatr tańca. Można z całą pewnością powiedzieć o tym spektaklu, iż jest to dzieło niezwykle skonstruowane: precyzyjnie i czysto, z mistrzowsko ustawioną dramaturgią, która przejawia się na wszystkich polach tego widowiska: perfekcyjnego warsztatowo tańca Bazana, znakomitej grze dramatycznej Jacka Poniedziałka, światła, muzyki i sfery wizualnej kreowanej przez Monikę Kotecką za pomocą kamery live. Pewna nieokreśloność i tajemnica, pewna doza improwizacji jaką posługuje się Bazan, Poniedziałek i Kotecka sprawia, że ‘Indukcje’ nie zamykają nas w jednej wartości nadrzędnej interpretacji ale pozostawiają nam ogromne pole do własnej oceny – co sytuuje ten spektakl w pewnym sensie na polu sztuki performance. ‘Indukcje’ są w pewnym sensie poniekąd opowieścią o samotności, utracie i śmierci – zdecydowanie i wyraźnie podejmują dyskurs utarty i końca - w ‘Indukcjach’ Poniedziałek i Bazan sprawiają, że dotyka nas zjawisko katharsis – (...) wobec czego jednostronna ocena i interpretacja wydaje się ułomna.

Brian Raczyński ,, Rzecz o rozedrganiu”

poniedziałek, 17 stycznia 2011


WIBRACJE TANECZNE - 05.02.2011
CENTRUM SZTUKI IMPART
PREZENTACJA SOLO PROJEKTU 201O:
ANNA NOWICKA, ALEKSANDRA BORYS, RAFAŁ URBACKI
REZERWACJA BILETÓW:
713419432

Rafał Urbacki Mt 9,7 foto: Jakub Wittchen

Anna Nowicka - ,,The truth is just a plain picture. Said bob”

FOTO:JAKUB WITTCHEN

Aleksandra Borys - ,,Lost in details” foto: Jakub Wittchen

Wibracje Taneczne - Solo Projekt 2010

Wibracje Taneczne II edycja – 05.02.2011

Centrum Sztuki Impart

Prezentacja w Centrum Sztuki Impart wieczoru z Solo Projektem realizowanym w Starym Browarze w Poznaniu.

Podstawową ideą programu SOLO PROJEKT (którego pierwsza edycja odbyła się w 2006 roku) jest wspieranie polskich twórców tańca w poszukiwaniach własnego języka artystycznego. Program zakłada pomoc zwłaszcza tym, którzy gotowi są do podejmowania artystycznego ryzyka jakie niesie ze sobą eksperymentowanie z własnym ciałem i poszukiwanie oryginalnej formy spektaklu.

Podstawową ideą programu SOLO PROJEKT (którego pierwsza edycja odbyła się w 2006 roku) jest wspieranie polskich twórców tańca w poszukiwaniach własnego języka artystycznego. Program zakłada pomoc zwłaszcza tym, którzy gotowi są do podejmowania artystycznego ryzyka jakie niesie ze sobą eksperymentowanie z własnym ciałem i poszukiwanie oryginalnej formy spektaklu.

W 2010 roku opiekę artystyczną nad młodymi artystami sprawował Peter Pleyer, choreograf i szef festiwalu Tanztage w Berlinie.

Kuratorem projektu jest Joanna Leśnierowska.

Aleksandra Borys

,,Lost in details”

choreografia i wykonanie: Aleksandra Borys
muzyka: Gonçalo Almeida
dramaturgia: Peter Pleyer
dźwięk: Łukasz Kędzierski
produkcja: Art Stations Foundation Solo Projekt 2010, zrealizowano przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Aleksandra Borys, ukończyła Codarts/Rotterdam Dance Academy w Holandii oraz Państwową Szkołę Baletową w Łodzi. Uczestniczy w programie dla młodych choreografów The Tour d'Europe des Choreographers. Współpracowała z choreografami z Hiszpanii, Polski, Izraela, Anglii, Belgii, Holandii i Włoch. Stworzyła oraz współtworzyła kilka spektakli, które wystawiane były w Holandii, Polsce, Chorwacji oraz Anglii. Spektakl na Solo Projekt 2010 zrealizowano przy pomocy finansowej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Anna Nowicka

,,the truth is just a plain picture. said bob”

koncept, choreografia i wykonanie Anna Nowicka
opieka artystyczna Peter Pleyer
muzyka Tian Rotteveel
realizacja techniczna Łukasz Kędzierski
oprawa graficzna Filip Gruber Bojovic
strona wizualna Carito Maldonado, Juliane Brösemann
produkcja Art Stations Foundation
przy wsparciu Hochschulübergreifenden Zentrums Tanz Berlin (HZT)

ANNA NOWICKA
Tancerka, choreograf, pedagog i psycholog, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, Salzburg Experimental Academy of Dance, dyplomowany instruktor tańca współczesnego. Brała udział w spektaklach tanecznych i teatralnych w Polsce i zagranicą. W Warszawie przez wiele lat uczyła się u Anny Godowskiej, uczestniczyła w projektach Przemysława Wasilkowskiego. Za jedno z najważniejszych doświadczeń uznaje prace z Mala Kline. W sezonie 2008/2009 uczestniczyła w Słowenii w podyplomowym programie Tomiego Janezica dla performerów, wystepowała gościnnnie w En-Knap Group. Nieustannie rozwija własne spektakle. Współpracuje z Draganą Alfirevic. Obecnie studiuje choreografię w Berlinie.


Rafał Urbacki

Mt 9,7


koncepcja i ruch: Rafał Urbacki
muzyka: Perfect, Arka Noego, Bp. Leszek Długosz, Siostra Suzzy
teksty piosenek: Rafał Urbacki i Siostra Suzzy
animacje: Kacper Lipiński
światło i dźwięk: Łukasz Kędzierski
foto: Raman Tratsiuk

Rafał Urbacki, mover, humanista, student III-go roku Reżyserii Dramatu w
Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie. Studiował
również kulturoznawstwo na Uniwersytecie Śląskim i wiedzę o teatrze na
Uniwersytecie Jagiellońskim. Edukację ruchową rozpoczął jako tancerz w
Teatrze Tańca ‘Kierunek’ w Bytomiu. Tańczył w choreografiach Gessel Mason,
Victorii Fox i Phila Williamsa. Performer w autorskich projektach solo ‘7 Up’,
‘Urodziny’, ‘BezSen’, ‘Zrównywanie’. Współautor i tancerz w video-dance
(‘The Lift’ i ‘The Adventures of Giraffi and Charming Seally’). Reżyser
projektu ‘Mover. Projekt społeczny’ (XVII MKTWiFST, Bytom). Uczestnik
warsztatów i coachingów contemporary dance, Body Mind Centering,
contact-improvisation, athentic movement.

CENTRUM SZTUKI IMPART
50-412 Wrocław,
ul. Mazowiecka 17
Polska

Data : 05.02.2011

Godz: 19.00

Miejsce: Sala Teatralna w Centrum Sztuki Impart

Rafał Urbacki Mt 9,7 foto: Jakub Wittchen

środa, 24 listopada 2010

Wibracje Taneczne

14 grudnia 2010, 19:00

Sala teatralna CS IMPART, ul. Mazowiecka 17

www.impart.art.pl

środa, 3 listopada 2010

Wibracje Taneczne – 14. 12. 2010

WIBRACJE TANECZNE II EDYCJA - Grudzień 2010

Główną ideą programu tanecznego organizowanego w ramach Wibracji Tanecznych w Centrum Sztuki Impart we Wrocławiu jest prezentacja najciekawszych nurtów sztuki tańca. Program ukierunkowany jest na budowanie sytuacji spotkania różnych form ruchu.
Różnorodność prezentacji artystów jest kluczowym elementem programu. Tworzenie w rozmaitych warunkach, indywidualne zainteresowania tematyką, estetyką, podejściem do procesu twórczego, odgrywają ważną rolę w pracy artystów. Dlatego taki projekt zawiera ważny aspekt edukacyjny: otwiera na różne formy współczesnej sztuki i prowokuje dyskusję.

Zapraszamy na dwa spektakle w ramach grudniowch Wibracji tanecznych:
"Sztuka pływania" Justyny Jasłowskiej oraz "Between STH & STH" Katarzyny Mróz i Kingi Boruń.

14 grudnia 2010
godz: 19.00
Centrum Sztuki Impart

Katarzyna Mróz i Kinga Boruń - BETWEEN STH & STH

Katarzyna Mróz i Kinga Boruń - BETWEEN STH & STH


Spektakl ,,BETWEEN STH & STH”

reżyseria i choreografia: Katarzyna Mróz i Kinga Boruń
desgin: Emil Zięba

Pogranicze czegoś i czegoś, the border (line) between sth and sth,
dziwny stan na pograniczu zachwytu i przerażenia, a strange state between fascination and fear, grać na pograniczu faulu, to play an agressive game,
jest wynikiem istnienia granicy, that
because the border exists.

“….wiedzie doń sześcioro drzwi
otwartych ze wszystkich stron, w sieni widzę błękitne niebo, ściana wschodnia
zderza się ze ścianą zachodnią, a w pokoju nie ma mebli...”

To praca dwóch bliskich sobie performerek, których wizje zaczęły się od absurdu, przeszły stany labilności i do tej pory nie widać postaci końcowej. Cieszą się na każde wspólne spotkanie. To komentarz do formy. Treść czuje się bez trudu.


Kinga Boruń
- Tancerka i performerka współpracująca z Teatrem Maat Projekt od 2006 roku. Od tego czasu tworzy ścisły trzon zespołu. Brała udział niemal we wszystkich działaniach teatru oscylujących wokół spektakli tanecznych, performance oraz video dance. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca (starybrowarnowytaniec.pl), gdzie kształci się pod okiem wybitnych choreografów tańca współczesnego oraz sztuki performance w systemie coaching projekt. Animatorka kultury i studentka filozofii na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Pracuje niezależnie nad własną postacią ruchu performatywnego.

Katarzyna Mróz- Związana z teatrem Maat Projekt od 2005 roku. Brała udział niemal we wszystkich działaniach teatru (performance, spektakle taneczne, video dance). Tam zdobywała doświadczenie z zakresu tańca intuitywnego oraz butoh, uczestnicząc w warsztatach organizowanych przez teatr. Współpracowała także z Teatrem Performer założonym przez rodzinę Dudzińskich, który skupia się wokół malarstwa, performance, sztuki intuitywnej oraz audio art. Absolwentka kulturoznawstwa Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Obecnie studentka anglistyki. Na co dzień próbująca łączyć życie zawodowe z pasją teatralną.

WIBRACJE TANECZNE w grudniu
14.12.2010 / godz. 19.00
Centrum Sztuki Impart
Zapraszamy

Justyna Jasłowska - Sztuka pływania - foto Patrycja Płanik

Justyna Jasłowska - Sztuka pływania - foto Patrycja Płanik

Justyna Jasłowska - Sztuka pływania

JUSTYNA JASŁOWSKA ,,Sztuka pływania”

Reżyseria, choreografia, przestrzeń, wykonanie : Justyna Jasłowska
Reżyseria świateł : Wojciech Maniewski, Justyna Jasłowska
Muzyka : Bryan Eno
Video : Emil Zięba
Grafika: Patrycja Płanik
Produkcja: Festiwal Międzynarodowe Konfrontacje Teatralne, International Maat Festival

SZTUKA PŁYWANIA to spektakl bliski konceptualnej sztuce tanecznej. Zbudowany w dużym stopniu na podstawie doświadczeń z poprzedzających go akcji happenerskich w terenie ( lipiec 2009). Działania te miały charakter angażujący publiczność. Osoby zachęcone do wzięcia udziału w akcji proszone były o prezentowanie gestów lub sekwencji ruchowych wykonywanych w ich wyobrażeniu przez pływaków. Osoba performera starała się je powtórzyć i w ten sposób „pobierała naukę pływania”. Pływanie przeniesione na ląd stanowi punkt wyjścia w poszukiwaniach choreograficznych i w estetyce. Kinetyka ruchu pływaka oraz formy jakie przybiera wówczas ciało, uchwycone niczym w stopklatkach. Akcja jest także wyjściem ku subiektywnej fobii performera przed wodą i zwrócenie uwagi, że pływać można poza wodnym kontekstem.
Koniecznie spełniać marzenia.
Podjęty zostaje rodzaj gry (z) kontekstami. Ruch pływaka, marginalny wobec procesu pływania, a niezwykle plastyczny i ciekawy, zostaje odłączony od naturalnego środowiska wodnego i poddany analizie. Być może poza rodzimym przeznaczeniem, rodzą się nowe sensy a konwencje tracą rację bytu?
Nie odwołuję się do wspomnień, nie poruszam zjawisk obecnych w literaturze, mediach czy ideologiach. Wybrany moment rzeczywistości, specyfika miejsca oraz dyktowane tym zjawiska.
Inny kierunek poszukiwań i odczytywania to strefa sceniczna. Estetyka całości rozpięta między chłodną i oszczędną sztuką konceptualną a campowym przerysowaniem, nachalnością, absurdem. Nieustające odpływanie w marzenia i fantazjowanie, uchwycenie klimatu odpoczywania aż do rozleniwienia, rozpłynięcia, rozpuszczenia, odpuszczenia.
Znajduję się nad wielka wodą, pod słońcem, które świeci i zagrzewa. A ja nie umiem pływać i nie pojmę tego nigdy. Znajduję rozwiązanie poza przeznaczeniem.

JUSTYNA JASŁOWSKA- pracownik artystyczny Centrum Kultury w Lublinie, związana z Teatrem Maat Projekt od momentu powstania grupy (2004). Brała udział we wszystkich ważniejszych działaniach teatru i tworzy ścisły trzon zespołu. Magister socjologii, studiowała również kulturoznawstwo. Współpracuje z Teatrem Ciała Limen (od 2006 roku) oraz z Campagne La Sablier (od 2005 roku), tworzy własne choreografie (Spirale, Kill Bill vol.0, Sztuka Pływania). Stypendystka edukacyjnego programu tanecznego Alternatywna Akademia Tańca (Art Foundation, Stary Browar, Poznań). Tańca (różne techniki: butoh, współczesny, BMC, autentic movement) uczyła się jako uczestniczka wielu warsztatów i programów tanecznych w Polsce i za granicą. Trenuje kung-fu, styl modliszki.

WIBRACJE TANECZNE w grudniu
14.12.2010 / godz. 19.00
Impart

czwartek, 7 października 2010

Warsztaty z Ireną Lipińską - 20 XI 2010

Wibracje Taneczne – 21. 10. 2010

Irena Lipińska
"line"
choreografia i taniec : Irena Lipińska
muzyka: Slug Duo, Indigo Tree

ruch tworzy linie, linie tworzą ruch,
malują formę ludzkiego ciała.
są światłem, którego promienie,
otwierają oczy człowieka i zwierzęcia.
pozwalają ciału stać się nośnikiem historii i form.

trwanie, ciągłość, dźwięk, drgania,
czas.
linie i ich przekroczenie.
pozwolić im po prostu być a jednocześnie zerwać je wszystkie.

IRENA LIPIŃSKA: tancerka i fotograf. Ukończyła polonistykę i kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim. Warsztat taneczny zdobywała ucząc się u Atsushiego Takenouchiego, Daisuke Yoshimoto, Ko Murobushiego, Meg Stuart, Yumiko Yoshioki i Sylwii Hanff. Od 2009 roku uczestniczy w coachingach tańca współczesnego dla tancerzy organizowanych przez Alternatywną Akademię Tańca w Poznaniu, w 2010 roku otrzymała stypendium Akademii. W ramach tego projektu brała udział w coachingach z Arkadiim Zaidesem, Rią Higler, Chrisem Haringiem, Peterem Pleyerem, Simone Aughterlony, Isabelle Schad i Jonathanem Burrowsem. Ukończyła kurs choreografii scenicznej i otrzymała dyplom w Artystycznej Alternatywie Art Studio w Krakowie. Poszukuje własnej metody badania i pracy z ciałem, rozwiązań dla ruchu i indywidualnego podejścia artystycznego. Butoh stanowi jedną z jej najważniejszych dróg.

Centrum Sztuki IMPART

21.10.2010

Godz: 19.00

Irena Lipińska ,, line"

Występ Ireny Lipińskiej w solo "line" był bardzo pozytywnym akcentem kończącym drugi dzień Międzynarodowego Maat Festivalu w Lublinie. Idealnie wpasował się w idee festiwalu, mającego prezentować najciekawsze zjawiska z zakresu ruchu.

Irena Lipińska ma bogate doświadczenie taneczne, współpracowała z największymi światowymi choreografami tańca współczesnego oraz mistrzami butoh. Na scenie widać jej świetne przygotowanie techniczne, ruch w jej wykonaniu jest naprawdę ciekawy. W ciągu około pół godzinnego występu zaprezentowała swoje możliwości w kilku utrzymanych w odmiennych klimatach scenkach, podczas których urzekła mnie swoją wyjątkową urodą oraz perfekcyjnie dopracowanym ruchem.

W choreografii Lipińskiej wyraźnie widać inspiracje butoh, ale obecne są także elementy innych technik, co daje oryginalny styl wypracowany przez samą tancerkę. Chciałabym także zwrócić uwagę, że spektakl jest bardzo wrocławski - z tego miasta pochodzi sama artystka, autorzy muzyki - Slug Duo oraz grupa Indigo Tree. Jak widać, współpraca lokalnych artystów może dać znakomite efekty.

Wioleta Rybak
Teatralia Lublin
4 października 2010

Świat ludzki wyznacza szereg linii, toteż spektakl Ireny Lipińskiej nazwać można wariacją na ich temat. To także próba wskazania ich znaczenia w życiu. Wszechobecność tytułowego zjawiska stała się punktem wyjścia do stworzenia spektaklu „line”.

Nie można do końca określić stylu poruszania się artystki. Dla Lipińskiej jedną z najważniejszych dróg artystycznych jest butoh, którą to technikę zgłębia u licznych mistrzów. Tym razem jednak trudno jednoznacznie stwierdzić, że spektakl korzysta jedynie z tej estetyki. Ruch, jaki obserwujemy podczas „line” to połączenie elementów tańca współczesnego z tymi kojarzących się z japońską techniką. W spektaklu dużą rolę odgrywa improwizacja, będąca środkiem wyrazu kojarzonym z butoh, ale charakterystycznym również dla spektakli będących w fazie poszukiwań.

Linie są wytworem natury dookreślającym człowieka, toteż umiejętność dostrzeżenia wzajemnej zależności tych dwóch światów jest ważna dla samopoznania. Próba pokazania człowieka w świecie linii podjęta przez Lipińską, to oszczędność formy, która niesie ze sobą odpowiednio ukształtowaną, przemyślaną treść, podaną w estetyczny sposób.

LINE choreografia reżyseria taniec IRENA LIPIŃSKA

Katarzyna Plebańczyk

czwartek, 5 sierpnia 2010

Wibracje Taneczne 21.10.2010 Teatr Tańca Vogue

Wibracje Taneczne - 21.10.2010

Spektakl - ,,MIJANIE"

TEATR TAŃCA VOGUE

Choreografia: Eliza Hołubowska, Maja Szymkowiak, Krzysztof Gmiter
Konsultacje i opieka artystyczna: Magda Wyduba
Muzyka: Herbert, Broadcast, Goldfrapp, Apparat, Archive
Kostiumy: Daria Salamon "Pracownia Mody Fanfaronada"
Tańczą: Eliza Hołubowska, Maja Szymkowiak, Krzysztof Gmiter

Przestrzeń, ruch i czas ewoluuje wokół trzech osób, trzech mijających się osób. Każda z nich odczuwa inne mijanie, każdej towarzyszą pytania... Dlaczego MI? Dlaczego JA? Dlaczego NIE?

Premiera odbyła się w kwietniu 2009 r. podczas Koncertu Teatru Tańca VOGUE. Spektakl został zaproszony w lipcu 2009 r. na Międzynarodową Konferencję i Festiwal Sztuki Tanecznej w Bytomiu. MIJANIE prezentowane było również na Krakowskich Spotkaniach BaletOFFowych w Krakowie w listopadzie 2009 r..

Teatr Tańca VOGUE

Choreograf, szef artystyczny – Eliza Hołubowska
Jest to grupa starająca się wytworzyć swój własny język sceniczny. Oprócz tańca współczesnego, który jest najbliższy tancerzom, zespół poszukuje wiedzy w różnych technikach teatralnych i innych stylach tańca.
Istotny dla VOGUE jest przekaz sceniczny. Często choreografie zespołu wywołują sprzeczne opinie.
Zespół jest jedynym poważnym animatorem środowiska tanecznego i wizytówką taneczną całego województwa zachodniopolskiego i znany jest szerokiej publiczności w całym kraju. Prezentował się wielokrotnie na największych festiwalach: Międzynarodowe Prezentacje Współczesnych Form Tanecznych w Kaliszu, Międzynarodowe Lubelskie Spotkania Teatrów Tańca, Międzynarodowa Konferencja i Festiwal Sztuki Tanecznej w Bytomiu.
VOGUE stara się rozwijać i doskonalić warsztat tancerza-aktora wyjeżdżając na wiele warsztatów i festiwali tańca, a także zapraszając do siebie nauczycieli i gościnne spektakle. Na gryfińskiej scenie prezentowali się jedni z najlepszych tancerzy i choreografów, m.in. Leszek Bzdyl, Aurora Lubos, Katarzyna Chmielewska, Rafał Dziemidok, Wojciech Mochniej, Teatr Tańca Projekt.
Zespół gościł w Gryfinie i nadal współpracuje z gośćmi z zagranicy – Compagnie Trajectoire z Francji, Seanem Feldmanem z Anglii i Alexandrem Azarkiewiczem z Białorusi.
Członkowie zespołu ściśle współpracują z Teatrem KANA w Szczecinie tworząc wspólne przedsięwzięcia, a w przeszłości współpracowali z niemieckim Stowarzyszeniem Historienwerkstatt „Toller Markgraf” w Schwedt. Ich wspólne choreografie były wielokrotnie przedstawiane po obu stronach granicy.
Umiejętności tancerzy Vogue są doceniane nie tylko w Polsce, zapraszani są także do udziału w międzynarodowych projektach tanecznych.
Eliza Hołubowska na stałe współpracuje z Ośrodkiem Poszukiwań Twórczych Zamek Brollin w Niemczech.

WIBRACJE TANECZNE II EDYCJA

Wibracje Taneczne – II edycja

Główną ideą programu tanecznego organizowanego w ramach Wibracji Tanecznych w Centrum Sztuki Impart we Wrocławiu jest prezentacja najciekawszych nurtów sztuki tańca. Program ukierunkowany jest na budowanie sytuacji spotkania różnych form ruchu.

Pod pojęciem teatru tańca kryje się aktualnie bardzo wiele: łączenie tańca, improwizacji, technik multimedialnych, anektowanie konwencji performance w ramach przedstawień tanecznych, taniec butoh. Bez znajomości nowych choreografii, trudno ogarnąć zmiany w coraz bardziej interdyscyplinarnej sztuce współczesnej.

Artyści zaproszeni do udziału w projekcie eksperymentują, używają różnorodnych środków wyrazu, tworzą ekspresyjne, zmysłowe obrazy, które często zachwycają precyzją i pięknem, przenoszą nas w sferę kulturowej i społecznej refleksji.

Taniec współczesny jest żywą i stale zmieniającą się formą sztuki, w której istotną rolę odgrywa osobisty stosunek tancerza do ruchu, bez względu na wielość jego koncepcji od samego początku celował on w rozbudzaniu indywidualnych cech osobowości twórczej artysty. Dopuszcza daleko idącą indywidualizację koncepcji tworzenia i podejścia do materiału ruchowego.

Dziś taniec postrzegany jest w wielu kręgach za sztukę wiodącą, napędzającą rozwój innych dziedzin artystycznej aktywności. Stał się sztuką najbardziej współczesną - oddziaływuje niezależnie od granic geograficznych, administracyjnych czy też materialnych.

Tomasz Bazan - Hsucia foto: Bartek Bielecki

Tomasz Bazan - Hsucia

piątek, 11 czerwca 2010

,,QUIET” - 28.06.2010

,,QUIET”

Reżyseria, choreografia: Arkadi Zaides

Współpraca artystyczna: Joanna Leśnierowska

Wykonawcy: Rabie Khoury, Mohammad Mugrabi, Ofir Yudilevitch, Arkadi Zaides

Muzyka: Tom Tlalim

Scenografia: Klone

Światło: Firas Roby

Produkcja: Arkadi Zaides Dance Company, koprodukcja Arts Station Foundation / Poznan, Poland

przy wsparciu The Israeli Ministry of Education and Sport, The Choreographers Association, Teva Pharmaceutical Industries LTD, Israel Lottery Council For The Arts, The Rabinovitch Foundation, Polish Institute Tel Aviv, Rabeah Morkus Studio for Dance and Movement.

www.arkadizaides.com

Spektakl we Wrocławiu możliwy dzięki wsparciu Ambasady Izraela w Warszawie i Instytucji Kultury Wrocław 2016

Wydarzenie prezentowane we Wrocławiu w ramach międzynarodowego projektu

,, Floodwall”